Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2017/23094 K.2021/6104

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, müştekinin soruşturma ve kovuşturma aşamalarında sanıktan şikayetçi olması ve müşteki vekilinin duruşmada şikayetlerinin devam ettiğini belirtmesi karşısında müştekiye katılma isteği sorulmamışsa da, hükmü temyiz ederek katılma iradesini ortaya koyması karşısında, suçtan zarar görmesi mümkün olan müşteki ...'un CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca kamu davasına katılan, vekilinin de katılan vekili olarak kabülüne karar verilerek ve katılan sanık ... müdafiinin sanık ... hakkındaki temyiz isteminin sadece vekalet ücretine yönelik olduğu belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik ve sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik tehdit suçundan kurulan beraat hükümleri ile sanık ... hakkında verilen beraat hükmü ile ilgili vekalet ücretine yönelik temyiz talepleri yönünden;

Sanık ... hakkında aynı davada tehdit suçundan beraat, hakaret suçundan ise ceza verilmekten vazgeçilmesine karar verilmiş olması karşısında, sanık müdafii tarafından sunulan avukatlık hizmetinin bölünmesi mümkün olmadığından, beraat kararı nedeniyle vekalet ücretine hükmedilmemesinde kanuna aykırılık görülmediği,

Eylemlere, yükletilen suçlara ve vekalet ücretine yönelik, katılan ... vekili ve katılan sanık ... müdafiinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2-Sanıklar hakkında hakaret suçundan verilen ceza verilmekten vazgeçilmesine yönelik kararlarının temyizi yönünden;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; a-Sanıkların eylemlerini karşılıklı hakaret biçiminde işlediğinin kabul edilmesi karşısında, TCK'nın 129/3. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı kararı yerine ceza vermekten vazgeçilmesine karar verilmesi,

b- 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanıklara isnat edilip, sanıklar hakkında birbirlerine yönelik tehdit suçundan beraat kararı verilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu,

hakaret suçu yönünden ise CMK'nın 253/3. maddesinde engel bulunduğu gözetilerek yeni düzenleme karşısında, hakaret suçu yönünden uzlaşma önerisinde bulunulması gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,