KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2017/23244 E., 2018/10591 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Mayıs 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Tehdit
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
289 kelime·1 dk okuma
Bozmaya uyularak yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalardan ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak;
12.03.2009 tarihli ilk hükümde sanığa verilen hapis cezasının ertelendiği ve bu hükmün sadece sanık müdafii tarafından temyiz edildiği halde, yeniden karar verilirken kazanılmış hak gözetilmeden, hapis cezasının ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,
Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının; hüküm fıkrasına "CMK'nın 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek TCK'nın 51. maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasının ertelenmesine, 12.03.2009 tarihli kararda öngörüldüğü üzere 3 yıl süre ile denetim süresine tabi tutulmasına,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2017/23244, K. 2018/10591, 28 Mayıs 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama