KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2017/23348 E., 2018/12054 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Haziran 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, sair tehdit
- Hükümler
- Mahkumiyet, temyiz isteminin reddi
Karar Metni
280 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1-Sanık hakkında katılan ...'a yönelik sair tehdit suçundan verilen kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre hükmün temyiz edilemez olması nedeniyle Yerel Mahkemece verilen temyiz isteğinin reddine ilişkin karara karşı yapılan itirazın, tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, yerel mahkemenin redde ilişkin kararının ONANMASINA,
2-Sanık hakkında diğer katılanlar ... ve ...'ye yönelik tehdit suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
a-Başka suçtan farklı yargı çevresindeki cezaevinde hükümlü olduğu anlaşılan ve duruşmalardan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmayan sanığın hükmün açıklandığı 15/01/2016 tarihli son oturumda hazır bulundurulmadan, SEGBİS aracılığı ile savunması alınarak hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,
b-Kabule göre ise; 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçlarının uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2017/23348, K. 2018/12054, 20 Haziran 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama