Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2017/296 K.2020/13843

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: A-Hakaret suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ... Yiğit'in tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, B-Tehdit, yaralama ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarına ilişkin hükümlerin temyizine gelince; Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında yaralama ve silahla tehdit suçlarından kurulan hükümler yönünden tekerrür hükümleri uygulanmamış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bu husus bozma nedeni yapılmayarak ve 5237 sayılı Kanun'un 58/3. maddesinde yer alan, “Tekerrür halinde, sonraki suça ilişkin kanun maddesinde seçimlik olarak hapis cezası ile adlî para cezası öngörülmüşse, hapis cezası hükmolunur.” şeklindeki düzenleme uyarınca,

tebliğnamedeki " yaralama suçu yönünden hapis cezası tercih edilerek çelişkiye neden olunması" şeklindeki görüşe ve mahkemenin delilleri takdir ve gerekçesi de yerinde görüldüğünden (2) nolu bozmanın birinci paragrafındaki görüşe işitirak edilmeyerek yapılan incelemede;

1-Silahla tehdit ve yaralama suçlarından kurulan hükümler yönünden;

Sanığa yükletilen silahla tehdit ve yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak;

a-Sanık hakkında yaralama suçundan TCK'nın 86/2,3,e maddesi uyarınca belirlenen 6 ay hapis cezasından, aynı Kanunun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken sonuç cezasının sadece '' 5 ay hapis cezası" yerine '' 5 ay hapis ve 50 gün adli para cezası" olarak yazılması, dosya arasında yer alan kısa kararın hüküm fıkrasında yer almamasına rağmen, gerekçeli kararın hüküm fıkrasına ve UYAP'a kayıtlı kısa karara, adli para cezasının TCK nın 52. maddesi nazara alınarak takdiren günlüğü 20,00 TL hesabı ile 1000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" şeklinde ekleme yapılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

b- TCK'nın 51. maddesinin uygulanmasına engel sabıkası bulunan sanık hakkında silahla tehdit suçundan hüküm kurulurken maddi hata yapılarak '' 5237 sayılı TCK nın 51/3.maddesi gereğince 2 yıl denetim süresine tabi tutulmasına " şeklinde yazılması,

c-TCK'nın 53/l-(c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler ve anılan Kanun'un 53/1. maddesinde sayılan diğer hak yoksunlukları bakımından mahkum olunan hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi

d-Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık .........'in temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen uygun olarak hükümlerin BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,

hükümler fıkrasından TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısım çıkarılak yerine '' Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına '' cümlesinin eklenmesine,

silahla tehdit suçundan kurulan hükümden denetim süresinin belirlenmesine ve ihtara ilişkin bölümlerin, yaralama suçundan kurulan hükümden "50 gün adli para cezasına ilişkin kısım" ile "1000 TL adli para cezasına ilişkin bölümün tamamen" çıkarılmak suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan hüküm yönünden;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a-Teşdit uygulaması yapılırken, 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesinde yer alan cezanın bireyselleştirilmesindeki ölçütler esas alınarak, aynı Kanun’un 3. maddesindeki "eylemin ağırlığı ile orantılı ceza verilmesi" ilkesi çerçevesinde değerlendirme yapılması gerekirken, hangi somut nedenlere dayanıldığı denetime olanaklı şekilde açıklamadan soyut ve yetersiz gerekçeyle ve sanığın üzerine atılı diğer suçlardan alt sınırdan hüküm kurulmasına rağmen hükümler içerisinde çelişkiye de düşülerek 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçu yönünden temel cezanın alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle belirlenmesi,

b- 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan hükümde tekerrüre esas alınan Bakırköy 8. Asliye Ceza Mahkemesi'nin ilamında birden fazla mahkumiyet hükmü bulunduğundan, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi uyarınca daha ağır cezayı içeren adam öldürme suçundan verilen 10 yıl hapis cezasına dair mahkumiyet hükmünden dolayı sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmeyerek, aynı ilamda yer alan 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan verilen 10 ay hapis cezasının tekerrür esas alınması,

c-6136 sayılı Yasaya muhalefet suçu yönünden tekerrür hükümlerinin uygulanması sırasında 5237 Sayılı TCK'nın 58/7.maddesi uyarınca cezanın infazından sonra denetimli serbestlik hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

d-TCK'nın 53/l-(c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler ve anılan Kanun'un 53/1. maddesinde sayılan diğer hak yoksunlukları bakımından mahkum olunan hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi

e-Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ......'in temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, tebliğnamaye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken karşı temyiz olmadığından, yukarıda esas ve karar numarası belirtilen ilamın tekerrüre esas alınması halinde şartlı salıverme süresine eklenecek miktar yönünden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 27/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Hükme iştirak eden üye ...'un, 26.12.2020 tarihinde vefat etmesi nedeniyle imza eksikliğinin giderilemediğine dair 5271 sayılı CMK'nın 232/5. maddesine istinaden düşülen iş bu şerhin altı imzalanmıştır.