Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2017/3026 K.2017/28523

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Kararın gerekçe kısmında, açıkça sanığın, katılanı ölümle tehdit ettiğinin kabul edilmesi karşısında, eylemin TCK'nın 106/1-1. cümle kapsamında kalan tehdit suçunu oluşturup oluşturmadığı tartışılmadan aynı Kanunun 106/1-2. cümlesi gereğince hüküm kurulması,

2-Kabule göre de 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1-2. cümlesinde belirtilen sair tehdit suçu önceden de uzlaştırma kapsamında ise de, CMK'nın 253. maddesinin 24 ve 25. fıkralarındaki uzlaştırma bürosuna ilişkin düzenlemenin dikkate alınıp, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,