KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2017/3413 E., 2018/2436 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Şubat 2018
- Mahkemesi
- Çocuk Mahkemesi
- Suç
- Silahla tehdit
- Hüküm
- Beraat
Karar Metni
283 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Tehdit fiili, kişinin ruh dinginliğini bozan, iç huzurunu, bilinç ve irade özgürlüğünü ihlal eden bir olgudur. Fiilin mağdur üzerinde ciddi bir korku yaratabilmesi açısından sonuç almaya objektif olarak elverişli, yeterli ve uygun olması gerekir. Ayrıca tehdidin somut olayda muhatap üzerinde etkili olması şart değildir. Bu nedenle mağdurun korkup korkmadığının araştırılması gerekmez.
Tehdit suçunun manevi öğesi genel kasttan ibaret olup suçun yasal tanımındaki unsurlarının bilerek ve istenerek işlenmesini ifade eder. Olayda tasarlamanın varlığı aranmadığı gibi, saikin de önemi yoktur.
Kavga ve tartışma sırasında haksız bir fiilin kendisinde husule getirdiği şiddetli öfke ve elemin (gazabın) failin iradesini etkileyen bir etken olarak kusur yeteneğinde meydana getirdiği azalma nedeniyle koşulları varsa ancak yasal indirim nedeni olarak kabul edilebilmesi olanaklı ise de, önceden ilke boyutunda kastı kaldıran ve suçun oluşumunu engelleyen bir husus olarak kabulü mümkün değildir.
Bu açıklamalar doğrultusunda suça sürüklenen çocuğun babası olan şikayetçi ...'nın aşamalarda, kızı olan suça sürüklenen çocuğun kendisine yönelik silahla tehdit eylemini gerçekleştirdiğini ileri sürmesi, şikayetçinin eşi olan ...'nın kollukta alınan ifadesinde suça sürüklenen çocuğun şikayetçiye bıçakla saldırdığını beyan etmesi karşısında, olayın tek tanığı konumunda olan ...'nın ifadesi alınmadan, şikayetçinin beyanlarına itibar edilmemesi nedenleri de gösterilmeden yetersiz gerekçe ve eksik incelemeyle beraat kararı verilmesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2017/3413, K. 2018/2436, 12 Şubat 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama