Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2017/3590 K.2017/26820

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın nitelik ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede;

1-Adli sicil kaydında kasıtlı suçtan sabıkası bulunmayan sanık hakkında ileride bir daha suç işlemeyeceği yolunda mahkemeye kanaat gelmesi nedeniyle, TCK'nın 51. maddesi gereğince verilen hapis cezasının ertelenmesine karşın, “ yeniden suç işlemeyeceği konusunda mahkemede tam bir kanaat oluşmadığı ” şeklindeki çelişkili gerekçeyle CMK'nın 231.maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,

2-Kabule göre de; 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,