Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2017/4733 K.2018/496

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Tüm dosya kapsamından ve mesaj tutanağından sanığın mağdura yönelik tehdit eylemini bir suç işleme kararının icrası kapsamında 20.01.2015 ve 28.01.2015 tarihlerinde birden fazla kez işlemesi nedeniyle, sanık hakkında zincirleme suç hükümleri gereği tehdit suçundan bir kez ceza verilip, bu cezanın 5237 sayılı Kanun’un 43/1. maddesi uyarınca artırılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Ancak;

1-Gerekçeli karar başlığında suçtarihinin “20.01.2015, 28.01.2015” yerine “20.01.2015” olarak gösterilmesi, yine hükmün 6. bendinde, “150 gün karşılığı neticeden 3000 TL adli para cezası yerine” 187 gün karşılığı neticeden 3000 TL adli para cezası” olarak yazılması,

2-02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,