Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2017/4780 K.2018/998

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Sanık hakkında hakaret suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca tebliğnameye uygun olarak sanık ...'in TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B-Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın adli sicil kaydındaki Ankara 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/321 E.- 2013/458 K. sayılı ilamına konu mahkumiyet hükmünden dolayı tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemiş olması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılamamıştır.

Ancak;

1-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “31.01.2014 ila 14.02.2014 tarihleri arası yerine “2014” olarak gösterilmesi,.

2-Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükümde TCK’nın 43/1 maddesi uyarınca ¼ oranında artırım yapılıp 7 ay 15 gün belirlenen hapis cezası üzerinden aynı Kanunun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 6 ay 7 gün yerine hesap hatası sonucu 6 ay 9 gün olarak fazla ceza tayini

3-Kabule göre de;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,