Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2017/4813 K.2018/559

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanığın üzerine atılı tehdit suçundan verilen 3.000 TL adli para cezasının hapis cezasından çevrildiği ve bu nedenle kesin nitelikte bulunmadığının anlaşılması karşısında, temyiz isteminin reddine dair 16/02/2015 tarihli ek kararın kaldırılması suretiyle, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Tüm dosya kapsamından sanığın müşteki Yeşim'e yönelik tehdit sözlerini tanık olarak beyanı alınan Sena'ya karşı söylemesi ayrıca sanığın müştekiyi de telefon ile arıyarak ölümle tehdit ettiğinin belirtilmesi karşısında, sanığın aynı suç işleme kararının icrası kapsamında müştekiyi tehdit edip etmediği belirlenerek TCK'nın 43. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2-Kabule göre de;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nin 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,