KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2017/486 E., 2020/12337 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Ekim 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Tehdit
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
190 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanığın savunmasında; katılana borcu olduğunu, borcunu ödemediğini, katılanın sürekli olarak alacağını istediğini, olay günü de katılanın, yüzüne karşı ve telefonla kendisine hakaret ettiğini belirtmesi ve tanık ...'in ifadesinde sanık ile birlikte katılan ile görüşmeye gittiklerini, katılanın sanığa hakaret ettiğini beyan etmesi karşısında, olayın başlangıç sebebi üzerinde durularak TCK'nın 29. maddesindeki haksız tahrik hükmünün sanık hakkında uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,
2-Anayasa Mahkemesi’nin karar tarihinden sonra 24/11/2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararın ve TCK'nın 53/1-c maddesinde düzenlenen hak yoksunluğunun uygulanma süresi ve şeklinin Kanunda öngörülen biçimde uygulanması zorunluluğu,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2017/486, K. 2020/12337, 19 Ekim 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama