Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2017/5254 K.2018/1272

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1-Hakaret suçunun karşılıklı işlenmesi halinde, TCK'nın 129/3. maddesi uyarınca, doğrudan ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanıklar hakkında adli para cezası tayin edildikten sonra ceza verilmesine yer olmadığına şeklinde hüküm kurulması,

2- Sair tehdit suçunun üst sınırının TCK’nın 106/1-2. cümlesinde 6 ay olmasına ve sanık ... hakkında hüküm kurulurken uygulama maddesinin TCK’nın 106/1-2. maddesi olarak gösterilmesine rağmen, gerekçede “olayın oluşu göz önüne alınarak cezanın tabanından uzaklaşılmamıştır” denilip, 6 ay hapis cezası tayin edilmesi suretiyle çelişki meydana getirilmesi,

3-Kabule göre de;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümlerinin yeniden düzenlenmesi, katılan sanık ...’a isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunması, yine katılan sanık ...’a ve sanık ...’a isnat edilen TCK'nın 125/1. maddesi ile 106/1-2.maddesi kapsamındaki hakaret ve sair tehdit suçları önceden de uzlaşma kapsamında ise de, 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 24 ve 25. fıkralarındaki uzlaştırma bürosuna ilişkin düzenleme karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek,

./..

-2-

GB