Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2017/6251 K.2020/17407

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre; sanığın yokluğunda verilen kararda, gerekçeli kararın sanığın duruşmada bildirdiği en son adresine öncelikle Tebligat Kanunu’nun 21/1. maddesine göre tebliği gerektiği gözetilmeden, bu adres yerine doğrudan MERNİS adresine Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesi gereğince yapılan tebligatın usulsüz olması nedeniyle temyizin süresinde olduğu belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Taraflar arasında kira meselesi yüzünden anlaşmazlık bulunduğunun iddia ve kabul edilmesi, olayın karşılıklı kavga şeklinde gerçekleşmesi ve olayda sanık ... ile sanığın eşi ve oğlu olan temyiz dışı müştekilerin yaralandıklarının anlaşılması karşısında, olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak sonucuna göre sanık hakkında TCK'nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2-Kabule göre de; sanık hakkındaki sonuç cezanın 2 yıl 1 ay hapis yerine, hesap hatası nedeniyle 1 yıl 13 ay hapis olarak eksik tayin edilmesi,