KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2017/7365 E., 2018/3624 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Şubat 2018
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, hakaret
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
291 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1-Sanık hakkında tehdit ve hakaret suçlarından verilen Tarsus Ağır Ceza Mahkemesi'nin 22/11/2011 tarih, 2011/176 E.-332 K. sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nce 04/04/2013 tarih ve 2012/6244 E., 2013/2860 K. sayılı ilamla, bu kararların itiraza tabi kararlardan olduğu ve temyiz kabiliyeti bulunmadığından, mahallince incelenmek üzere temyiz incelemesi dışında tutulmasına karar verildiği, ancak mahkemesince itiraz hakkında bir karar verilmediği, bu suretle de denetim sürelerinin başlamadığı ve yeni suçun denetim süresi içerisinde işlendiğinden bahsedilemeyeceği gözetilmeden, hükmün açıklanmasına karar verilmesi,
2-Kabule göre de;
02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu, hakaret suçu yönünden ise, uzlaşma önerisinin yapıldığı tarihte 5271 sayılı CMK'nın 253/3. maddesinde engel bulunduğu ancak yeni düzenleme karşısında bu suç yönünden de uzlaşma önerisinde bulunulması gerektiği, anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2017/7365, K. 2018/3624, 22 Şubat 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama