Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2017/813 K.2017/24621

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Kapatılan Ünye 1. Sulh Ceza Mahkemesi tarafından sanık hakkında 10.06.2011 tarih ve 2010 /498 Esas 2011/1195 Karar sayılı kararı ile CMK'nın 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş olup, sanık tarafından Antalya 10. Sulh Ceza Mahkemesi'nde bildirildiği adresine tebligat yapılmayıp, doğrudan MERNİS adresine Tebligat Kanununun madde 21'e göre tebliğ yapılarak karar kesinleşmediği halde, denetim süresi içinde yeniden suç işlendiğinden bahisle hükmün açıklanmasına karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,