Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2017/9029 K.2018/7336

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-CMK'nın 231/11. maddesinde sanığın denetim süresi içersinde kasten yeni bir suç işlemesi halinde hükmün açıklanacağının belirtilmesi, sanığın denetim süresi içersinde TCK'nın 89/1.maddesinde düzenlenen taksiri yaralama suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında, yasal koşulları oluşmadığı gözetilmeden hükmün açıklanmasına karar verilmesi,

2-Kabule göre de ; 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,