KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2017/9346 E., 2019/10521 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Haziran 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, kişilerin huzur ve sükununu bozma
- Hükümler
- Mahkumiyet, beraat
Karar Metni
279 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1-Sanık müdafiinin kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan verilen beraat hükmüne yönelik vekalet ücretiyle sınırlı temyiz talebinin incelenmesinde;
Sanık hakkında yargılandığı aynı davada kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan beraat, tehdit suçundan ise mahkumiyet kararı verilmiş olması karşısında, sanık müdafii tarafından sunulan avukatlık hizmetinin bölünmesi mümkün olmadığından, beraat kararı nedeniyle vekalet ücretine hükmedilmemesinde kanuna aykırılık görülmediği,
Anlaşıldığından, sanık ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
2-Tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebine gelince;
a-Sanık hakkında TCK'nın 106/1-1. maddesi uyarınca dava açılması ve mahkemece eylemin sair tehdit olarak kabul edilmesi karşısında, CMK'nın 253 ve 254. maddeleri uyarınca bu suç yönünden uzlaştırma hükümlerinin uygulanması zorunluluğu,
b-Kabule göre ise;
Sanığın adli sicil kaydında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın yer alması ve kesinleşme tarihi itibariyle engel oluşturmaması karşısında; ''cezası ertelendiğinde yeniden suç işlemeyeceği'' kanaatiyle tehdit suçundan hükmolunan hapis cezası ertelendiği halde, ''hakkında daha önce uygulanan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının sanığı suç işlemekten alıkoymadığı” şeklindeki çelişkili ve yetersiz gerekçeyle CMK'nın 231.maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2017/9346, K. 2019/10521, 11 Haziran 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama