Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2017/9526 K.2018/7230

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteklerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığın, müştekiye göndermiş olduğu 10.02.2015 tarihli tutanakla tespit edilen mesajların, ne şekilde TCK' nın 106/1-1. cümlesinde düzenlenen kişinin hayat, vücut ve cinsel dokunulmazlığına yönelik saldırı gerçekleştireceğinden bahisle tehdit suçunu oluşturduğu tartışılıp açıklanmadan ve anılan fıkranın 2. cümlesinde düzenlenen sair tehdit suçunu oluşturup oluşturmadığı değerlendirilmeden yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,

2-Kabule göre ise;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,