Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2018/1832 K.2019/2557

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; 1-İddianame anlatımında ve mahkeme kabulünde sanığın, katılana hitaben "konuşma lan, aşağıya inersem seni dağıtırım", şeklinde sözler söylediğine dair eyleminin hakaret suçunu oluşturmayacağı, kaba davranış niteliğinde olduğu gözetilmeden, hakaret suçundan beraat kararı yerine ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi , 2-Kabule göre de;

a)Sanık hakkında TCK’nın 106/1-1. cümle kapsamındaki tehdit suçu ile hakaret suçundan cezalandırılması için açılan davada, yerel Mahkemece sanığın tehdit eyleminin TCK’nın 106/1-2. cümle kapsamında kaldığı kabul edilerek basit tehdit suçundan mahkumiyet hükmü kurulması karşısında, 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen bu suçlar önceden de uzlaşma kapsamında ise de, 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle,

5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 24 ve 25. fıkralarındaki uzlaştırma bürosuna ilişkin düzenleme dikkate alınıp, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,