Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2018/1842 K.2021/8562

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; A-Sanıklar ..., ... hakkında mala zarar verme suçlarından sanıklar ..., ... hakkında birden fazla kişi ile tehdit ve hakaret suçlarından verilen beraat kararlarının temyiz incelemesinde;

Sanıklara atılı suçlara ilişkin yasa maddesinde öngörülen cezaların üst sınırı uyarınca, 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e ve 67/4. maddelerine göre, suçların tabi bulunduğu 8 yıllık olağan dava zamanaşımının gerçekleştiği anlaşıldığından, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle, yerinde görülmekle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak,

başkaca yönleri incelenmeyen hükümlerin BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanıklar hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle, 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e, 67/4 ve CMK’nın 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞMESİNE,

B-Sanık ... hakkında mala zarar verme suçu yönünden;

1-Sanığın soruşturma aşamasındaki beyanlarında diğer sanıklarla birlikte maden ocağına gittiklerini ve anahtar olmadığından makinenin koluna zarar verdiğini belirtmesi, duruşmada ise maden sahasının katılan sanık ... tarafından işgal edildiğini, maden sahalarının kendilerine ait olduğunu, araçlara zarar verdikleri takdirde kendi mallarına zarar vereceklerini belirten aksi şekildeki anlatımı, katılan sanık ...'in ise kira sözleşmelerini şirket adına tek taraflı olarak 25.04.2011 tarihinde feshettiğini, makinelerin kendisine ait olduğunu belirttiği,

soruşturma aşamasında bilgisine başvurulan ...'in ise katılan sanık ...'in şirkette ortağı olduğunu, makinelerin katılan sanık ... ile ilgisinin olmadığını, kira sözleşmesinin devam ettiğini, bilgisi dahilinde sanıkların maden ocağına gittiklerini ifade ettiği olayda, makinelerdeki hasarın tespit edilerek tutanak altına alınması, dosyada makinelere ait faturaların da şirket adına kayıtlı gözükmesi gözetildiğinde, kovuşturma aşamasında tanık ...'in bilgisine başvurulmadan ve tarafların anlatımları arasındaki çelişkiler giderilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,

2-Kabule göre de,

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 151/1. maddesi kapsamındaki mala zarar verme suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,