Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2018/1886 K.2018/11753

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanığın yokluğunda verilen Karaman 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 16.04.2013 tarih, 2012/534 E., 2013/426 K. sayılı mahkumiyet hükmünün sanığa tebliğ edilmediği anlaşıldığından, sanığın temyiz isteminin öğrenme üzerine süresinde olduğu kabul edilerek ve hükmün aynen infazına dair Karaman 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 27.02.2014 tarihli kararı kaldırılarak dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-Kabule görede; Sanığın üzerine atılı tehdit suçu için ilgili maddede öngörülen hapis cezasının ay ve yıl olarak belirtilmesine karşın, TCK'nın 61/6. maddesinin “Hapis cezasının süresi, gün, ay ve yıl hesabıyla belirlenir.” hükmüne aykırı olarak sanık hakkında gün hesabıyla hapis cezasına hükmolunması,