Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2018/1933 K.2021/10906

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteklerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

A-Sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile sanık ... hakkında tehdit, yaralama ve sanık ... hakkında yaralama suçlarından kurulan beraat hükümlerinin temyizinde;

1-Sanık ...'e yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

2-Sanık ... hakkında tehdit ve yaralama, sanık ... hakkında ise yaralama suçlarından kurulan beraat hükümlerinin de usul ve yasaya uygun olduğu,

Anlaşıldığından sanık ... ile katılanlar ... ve ... vekilinin ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye kısmen uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

B-Sanıklar ... ve ... hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyizine gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Sanıklar ile katılanların olay öncesi birbirlerini tanımadıkları ve aralarında husumet bulunmaması karşısında; ani gelişen olayda iştirak iradesinin bulunmadığı gözetilmeden TCK' nın 106/2-a maddesi yerine aynı Kanunun 106/2-a,c maddesi uyarınca mahkumiyet hükümleri kurulması,

2-Kabule göre ise;

Sanıkların eylemlerinde TCK'nın 106/2-a,c maddesi uyarınca birden fazla nitelikli halin birleştiğinin kabulü karşısında, temel cezaların alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,