KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2018/1977 E., 2021/10894 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Mart 2021
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, kasten yaralama, mala zarar verme, 6136 sayılı Kanuna aykırılık
- Hükümler
- Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, mahkumiyet, beraat
Karar Metni
266 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1-Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,
Anlaşıldığından, sanık ... müdafiinin tebliğnameye aykırı olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,
2-Sanık ... hakkında tehdit, mala zarar verme ve 6136 sayılı Kanun'a aykırılık eyleminden kurulan hükümlerin incelenmesinde ise;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
a-Sanığın 6136 sayılı Kanun'a tabi kalaşnikof marka tüfekle katılanı korkutmak amacıyla ateş ettiğinin, olay yerinde 6136 sayılı Kanun'a aykırı yasak nitelikte bir adet fişek ele geçmesi, sanığın sağ el ve yüz svaplarında atış artıklarının tespit edilmiş olması ve tanıklar ..., ..., ...'in beyanlarından anlaşılması karşısında, sanığın atılı suçlardan mahkumiyeti yerine yerinde olmayan gerekçe ile beraatine karar verilmesi,
b- Kabule göre de; mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünde sanığın aşamalarda, katılan ...'in üzerine araba sürmesi üzerine taş attığını savunması ve bu beyanın tanıklar ..., ... tarafından doğrulanması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2018/1977, K. 2021/10894, 25 Mart 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama