KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2018/239 E., 2018/15794 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Eylül 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
261 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmedi, ancak;
1-Sanıkların aşamalarda suçlamayı kabul etmemeleri, müştekilerin anlatımlarından olayı gören başka görgü tanığının bulunmadığının anlaşılması, suçu işlediğini kabul eden temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ...'ın, suçta kullandığı kuru sıkı silahı kolluk kuvvetlerine teslim etmesi, olay yerinde bulunan biri patlamış biri dolu iki adet fişeğin suça sürüklenen çocuğun teslim ettiği kuru sıkı silaha ait olduğunun tespit edilmesi, olayda kullanılan başka bir silahın ele geçmemesi, müştekilerin sanıkların fotoğraflarından teşhis yaparken sanık ...' ın ateş edip etmediğini hatırlamadıklarını beyan etmeleri karşısında;
müşteki beyanlarının ne suretle sanık savunmalarına üstün tutulduğu , eylemi sanıkların işlediklerinin kabulü halinde ise suça iştiraklerinin hangi hareketleriyle gerçekleştiği tartışılıp açıklanmadan eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile hükümler kurulması,
2- Kabule göre ise;
Temyiz dışı olup sanıklarla aynı eyleme iştirak etmekten hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar verilen suça sürüklenen çocuk ... ve soruşturma aşamasında bilgisine başvurulan ...' ın, sanıkların araçlarının çamura saplanması nedeniyle müştekilerden yardım istedikleri, müştekilerin yardım etmediği ve araçlarının arkasından taş atıldığını belirtmeleri karşısında; olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2018/239, K. 2018/15794, 27 Eylül 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama