Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2018/2427 K.2021/7879

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10. maddesine göre tebligatın, öncelikle sanığın beyan ettiği, en son adrese yapılması, bu adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilip, bu adrese tebligatın yapılması gerekir.

İncelemeye konu dosyada, uzlaştırma teklif formunun ilk olarak sanığın mahkemede bildirdiği en son adresine tebliğe çıkarılması gerekirken, doğrudan MERNİS adresine tebliğe çıkarıldığı, sanığın adreste tanınmaması nedeniyle tebligatın yapılamadığı ve bu nedenle de yapılan tebliğin usulsüz olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabul göre de; sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünde, haksız tahrik nedeniyle cezasından indirim yapılması sırasında uygulama maddesi olan TCK'nın 29. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,