Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2018/2652 K.2019/3767

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A) Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan şikayetten vazgeçme sebebiyle kurulan düşme hükmünün temyiz incelemesinde,

...’in soruşturma aşamasında verdiği 18/01/2016 havale tarihli dilekçe ile sanık ... hakkındaki şikayetinden vazgeçtiğini belirtmesi ve Mahkemenin sanık ...’in Aysun’a olan eylemini 5237 sayılı TCK’nın 86/2. maddesinde düzenlenen ve takibi şikayete bağlı kasten yaralama suçu olarak kabul etmesi karşısında, ... hakkında verilen katılma kararının hukuki dayanaktan yoksun olduğu, ...’un hükmü temyiz etmeye hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca ... vekilinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B) Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteğine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,