KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2018/2659 E., 2018/14573 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Eylül 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, konut dokunulmazlığını ihlal
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
303 kelime·2 dk okuma
Bozma üzerine Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın nitelik ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi,
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, TCK'nın 119/1-a,c maddesinde düzenlenen silahla ve birden fazla kişiyle konut dokunulmazlığını ihlal suçundan hüküm kurulurken uygulama maddesi TCK'nın 106/1-c. maddesi olarak gösterilmiş, yine TCK'nın 106/2-a,c. maddesinde düzenlenen birden fazla kişi ile birlikte tehdit suçundan hüküm kurulurken uygulama maddesi TCK'nın 106/1-2.a maddesi olarak gösterilmiş ise de, bu hususların mahallinde düzeltilebilir maddi hata olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Suça sürüklenen çocuğa yükletilen tehdit ve konut dokunulmazlığını ihlal eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemlerin suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi aşağıdaki husus hariç hükümleri etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak,
5275 sayılı Yasanın 106/4. maddesi gereğince, suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan adli para cezalarının ödenmemesi halinde, hapis cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmeyerek, adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceği ihtaratında bulunulması,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2018/2659, K. 2018/14573, 13 Eylül 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama