Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2018/2711 K.2021/17572

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanık ... hakkında yaralama eyleminden kurulan kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun'un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, sanık ...’in TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Sanık ... hakkında katılan ...’na yönelik hakaret suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığı kararı ile sanık ... hakkında katılan ...’e yönelik tehdit, katılan ...’e yönelik hakaret ve tehdit suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ile gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katılan sanık ... ile katılan ...’in temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

3-Sanık ... hakkında katılan ...’e yönelik hakaret suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığı kararı ile yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyize gelince;

Sanığın hakaret ve yaralama suçlarıyla birlikte işlediği iddia edilen tehdit suçundan beraat etmesi karşısında, TCK'nın 125/1. maddesinde düzenlenen hakaret ve TCK'nın 86/2. maddesinde düzenlenen yaralama suçlarının CMK'nın 253/3. maddesi uyarınca uzlaşmaya tabi hale geldiği anlaşılmakla, aynı kanunun 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşma hükümlerinin uygulanması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunmaması,