Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2018/295 K.2021/4818

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği, suç tarihi ile sanığın temyiz talebinin kendisi hakkındaki mahkumiyet hükümlerine ilişkin olduğu ve suçta kullanılan adli emanette kayıtlı eşya hakkında her zaman karar verilebileceği kabul edilerek dosya görüşüldü:

A-Sanık hakkında mala zarar verme eyleminden kurulan kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun' un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK' nın 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, sanık ...'ın TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B-Tehdit eyleminden kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyize gelince,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın aşamalarda olay günü çıkan tartışma sırasında katılanın kendisine yönelik yaralama ve hakaret eylemleri gerçekleştirdiğini savunması ve bu suçlardan katılan hakkında ceza tesis edildiğinin anlaşılması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2-Kabule göre ise;

Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günü, Resmi Gazete' de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,