Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2018/3034 K.2018/9136

Şantaj suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 107/2 delaletiyle 107/1, 62/1, 50/1-a ve 52/2. maddeleri gereğince 7.300,00 Türk Lirası ve 80,00 Türk Lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına, sanığın cezasının 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesine göre mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Silivri 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/04/2012 tarihli ve 2011/217 esas, 2012/309 sayılı kararı, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 29/03/2018 gün ve 94660652-105-34-10892-2017-KYB sayılı istemleri ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05/04/2018 gün ve 2018/28756 sayılı bozma düşüncesini içeren ihbarnamesiyle Daireye gönderilmiş olduğu görülmekle, dosya incelendi:

Kanun yararına bozma isteyen ihbarnamede;

1- Yargıtay 21. Ceza Dairesinin 02/02/2016 tarihli ve 2016/476 esas, 2016/650 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58/6. maddesine göre, tekerrür hâlinde hükmolunan cezanın, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi ve aynı maddenin 8. fıkrasında yer alan mükerrirlerin mahkûm olduğu cezanın infazı ile denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasının kanunda gösterilen şekilde yapılması gerektiği biçimindeki düzenlemeler doğrultusunda, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108/1 -c maddesinde,

tekerrür hâlinde işlenen suçtan dolayı mahkûm olunan süreli hapis cezasının dörtte üçünün infaz kurumunda iyi halli olarak çekilmesi durumunda, koşullu salıverilmeden yararlanılabileceği ve ancak aynı maddenin 2. fıkrasına göre, tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağına dair hükümler içeriği nazara alındığında, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanabilmesi için hapis cezasına hükmedilmesi gerektiği cihetle, hakkında para cezasına hükmedilen sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesinde,

2- Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 107/1 ve 62. maddeleri gereğince hükmedilen 10 ay hapis cezasının, aynı Kanun’un 52. maddesi gereğince paraya çevirme işlemi neticesinde, 6.000,00 Türk Lirası adlî para cezası yerine, 7.300,00 Türk Lirası adlî para cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayin olunmasında, isabet görülmediğinden, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

I-Olay: Şantaj suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 107/2 delaletiyle 107/1, 62/1, 50/1-a ve 52/2. maddeleri gereğince 7.300,00 Türk Lirası ve 80,00 Türk Lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına, sanığın cezasının 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesine göre mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Silivri 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/04/2012 tarihli ve 2011/217 esas, 2012/309 sayılı kararının,

1-Yargıtay 21. Ceza Dairesinin 02/02/2016 tarihli ve 2016/476 esas, 2016/650 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58/6. maddesine göre, tekerrür hâlinde hükmolunan cezanın, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi ve aynı maddenin 8. fıkrasında yer alan mükerrirlerin mahkûm olduğu cezanın infazı ile denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasının kanunda gösterilen şekilde yapılması gerektiği biçimindeki düzenlemeler doğrultusunda, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108/1-c maddesinde,

tekerrür hâlinde işlenen suçtan dolayı mahkûm olunan süreli hapis cezasının dörtte üçünün infaz kurumunda iyi halli olarak çekilmesi durumunda, koşullu salıverilmeden yararlanılabileceği ve ancak aynı maddenin 2. fıkrasına göre, tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağına dair hükümler içeriği nazara alındığında, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanabilmesi için hapis cezasına hükmedilmesi gerektiği cihetle, hakkında para cezasına hükmedilen sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesinde,

2-Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 107/1 ve 62. maddeleri gereğince hükmedilen 10 ay hapis cezasının, aynı Kanun’un 52. maddesi gereğince paraya çevirme işlemi neticesinde, 6.000,00 Türk Lirası adlî para cezası yerine, 7.300,00 Türk Lirası adlî para cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayin olunmasında,

isabet görülmediği gerekçeleriyle kanun yararına bozmaya konu edildiği anlaşılmıştır.

II-Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

Sanık hakkında hükmolunan adli para cezalarında, tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağının ve TCK'nın 107/1 ve 62. maddeleri uyarınca belirlenen 10 ay hapis cezasının, TCK'nın 50/1-a ve 52/2 maddeleri uyarınca günlüğü 20 Türk lirası üzerinden adli para cezasına çevrilmesi sırasında, sonuç cezanın 6.000 Türk lirası yerine 7.300 Türk lirası olarak tayininin yasaya uygun olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

III-Hukuksal Değerlendirme:

5237 sayılı TCK'nın “suçta tekerrür ve özel tehlikeli suçlular” başlıklı 58. maddesinde;

" (1) Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi halinde, tekerrür hükümleri uygulanır. Bunun için cezanın infaz edilmiş olması gerekmez.

(2) Tekerrür hükümleri, önceden işlenen suçtan dolayı;

a) Beş yıldan fazla süreyle hapis cezasına mahkûmiyet halinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren beş yıl,

b) Beş yıl veya daha az süreli hapis ya da adlî para cezasına mahkûmiyet halinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren üç yıl,

Geçtikten sonra işlenen suçlar dolayısıyla uygulanmaz.

(3) Tekerrür halinde, sonraki suça ilişkin kanun maddesinde seçimlik olarak hapis cezası ile adlî para cezası öngörülmüşse, hapis cezasına hükmolunur.

(4) Kasıtlı suçlarla taksirli suçlar ve sırf askerî suçlarla diğer suçlar arasında tekerrür hükümleri uygulanmaz. Kasten öldürme, kasten yaralama, yağma, dolandırıcılık, uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti ile parada veya kıymetli damgada sahtecilik suçları hariç olmak üzere; yabancı ülke mahkemelerinden verilen hükümler tekerrüre esas olmaz.

(5) Fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişilerin işlediği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümleri uygulanmaz.

(6) Tekerrür halinde hükmolunan ceza, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilir. Ayrıca, mükerrir hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanır.

(7) Mahkûmiyet kararında, hükümlü hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağı belirtilir.

(8) Mükerrirlerin mahkûm olduğu cezanın infazı ile denetimli serbestlik tedbirinin uygulanması, kanunda gösterilen şekilde yapılır.

(9) Mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin, itiyadi suçlu, suçu meslek edinen kişi veya örgüt mensubu suçlu hakkında da uygulanmasına hükmedilir.” hükmüne yer verilmiştir.

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 108. maddesinde düzenlenen mükerrirlere özgü infaz rejiminin, yalnızca hapis cezalarına ilişkin olduğu ve aynı Kanunun adli para cezalarının infaz yöntemini gösteren 106. maddesinde de mükerrirlikle ilgili bir düzenlemeye yer verilmediği görülmektedir.

İncelenen dosyada;

Sanık ... hakkında şantaj suçundan yapılan yargılama neticesinde, Silivri 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/04/2012 tarihli ve 2011/217 esas, 2012/309 sayılı kararıyla sanığın, TCK'nın 107/2. maddesi delaletiyle 107/1, 62/1, 50/1-a ve 52/2. maddeleri gereğince 7.300,00 Türk Lirası ve 80,00 Türk Lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına, cezasının 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesine göre mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine hükmolunduğu, kararın sanık ve katılana tebliğ edildiği, sanığın temyiz davası isteğinin anılan mahkemenin 24/09/2012 tarihli ek kararıyla süre yönünden reddine karar verildiği,

ek kararın sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 29/04/2014 tarihli ve 2013/6412 esas, 2014/14064 sayılı ilamıyla onandığı, TCK'nın 107/1 ve 62. maddeleri uyarınca belirlenen 10 ay hapis cezası, TCK'nın 50/1-a ve 52/2 maddeleri uyarınca günlüğü 20 Türk lirası üzerinden adli para cezasına çevrilirken, sonuç cezanın 6.000 Türk lirası yerine 7.300 Türk lirası olarak fazla belirlendiği anlaşılmıştır.

Dosya kapsamı, kanun yararına bozma istemi ve tüm bu açıklamalar birlikte değerlendirildiğinde;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 108. maddesinde düzenlenen mükerrirlere özgü infaz rejiminin, yalnızca hapis cezalarına ilişkin olduğu ve aynı Kanunun adli para cezalarının infaz yöntemini gösteren 106. maddesinde de mükerrirlikle ilgili bir düzenlemeye yer verilmediği görülmektedir. Belirtilen yasal düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde, hükmolunan adli para cezalarının türü itibariyle

sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilemeyeceği anlaşılmaktadır. Ayrıca; TCK'nın 107/1 ve 62. maddeleri uyarınca belirlenen 10 ay hapis cezası, TCK'nın 50/1-a ve 52/2 maddeleri uyarınca günlüğü 20 Türk lirası üzerinden adli para cezasına çevrilirken, sonuç ceza 6.000 Türk lirası yerine 7.300 Türk lirası olarak fazla belirlenmiştir.

Açıklanan nedenlerle; sanık ...'in, şantaj suçundan TCK'nın 107/2 delaletiyle 107/1, 62/1, 50/1-a ve 52/2. maddeleri gereğince 7.300,00 Türk Lirası ve 80,00 Türk Lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına, sanığın cezasının TCK'nın 58. maddesine göre mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Silivri 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/04/2012 tarihli ve 2011/217 esas, 2012/309 sayılı kararında isabet bulunmamaktadır.

IV-Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1)Kanun yararına bozma istemine ilişkin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen ihbarnamede yer alan bozma nedenleri yerinde görüldüğünden, şantaj suçundan kurulan, Silivri 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/04/2012 tarihli ve 2011/217 esas, 2012/309 sayılı kesinleşen kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,