Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2018/3209 K.2018/16544

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanık ...'nın basit yaralama suçunu uzlaşma kapsamında bulunmayan silahla tehdit suçu ile birlikte işlediği belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, sanıkların sair temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanık ... savunmalarında, katılan ...'in kendisine sopayla vurduğunu ve elini ısırdığını beyan ettiği, sanığın alınan doktor raporunda da anlatımları ile uyumlu darp ve cebir izlerinin bulunduğu, diğer sanık ...'nın anlatımlarının da benzerlik gösterdiğinin anlaşılması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre sanıklar hakkında, yaralama ve sanık ... hakkında tehdit suçlarından TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2-Sanıkların sabıkasız olduğunun anlaşılması, yeniden suç işlemeyeceği kanaatine varılarak cezalarının ertelenmesine karşın, "suçla korunan hukuki yarar, cezadan beklenen yaptırım gücü ve kamu yararı" biçimindeki kanuni olmayan gerekçeyle sanıklar hakkında hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3-Sanık ... hakkında silahla tehdit suçundan kurulan hükümde; iddianame içeriğindeki anlatıma ve gerekçeli karardaki kabule göre, sanığın katılanlara yönelik, aynı olay nedeniyle ve aynı suç kastı ile silahla tehdit eylemini gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, sanık ... hakkında silahla tehdit suçunda TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanma ihtimalinin tartışılması gerektiği gözetilmeyerek yazılı şekilde karar verilmesi,

./.. .2.

4-Sanık ... hakkında basit yaralama suçundan kurulan hükümde; 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanık ...'ya isnat edilen TCK'nın 86/2. madde kapsamındaki basit yaralama suçu önceden de uzlaşma kapsamında ise de, 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 24 ve 25. fıkralarındaki uzlaştırma bürosuna ilişkin düzenleme dikkate alınıp, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

ET