KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2018/3570 E., 2021/13085 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Nisan 2021
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Tehdit
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
263 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanık hakkında katılan ...'a yönelik tehdit suçundan kurulan hüküm yönünden;
Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, taraflar arasında uzlaştırma işlemlerinin yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak katılanlardan ...'ın yurt dışında olması sebebiyle uzlaşmanın yapılamayacağı gerekçesiyle uzlaştırma işleminin yapılmadığı anlaşılmakla; diğer katılan ...'a yönelik tehdit eyleminden dolayı taraflara yöntemince uzlaşma teklifi yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, yerinde görülmeyen gerekçeyle eksik düzenlenen rapora dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,
2-Kabule göre de her iki tehdit suçundan kurulan hükümler yönünden;
Sanığın katılanlara mesajlar gönderip telefonla arayarak tehdit etmesi ve 27/03/2014 tarihinde de tanık ...'un yanına giderek katılanların gıyabında tehdit eyleminde bulunduğunun anlaşılması karşısında; sanığın tehdit eylemlerini, aynı olay bütünlüğü içinde ve aynı nedene dayalı olarak gerçekleştirmesi dikkate alındığında, tehdit suçundan hüküm kurulurken zincirleme suç hükümleri gereği TCK'nın 43/2. maddesi gereğince temel ceza artırıldıktan sonra, yine temel ceza üzerinden TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca artırım yapılarak bulunacak miktarın önceki cezaya ilavesiyle sonuç cezanın saptanması gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında tehdit suçundan iki ayrı mahkumiyet hükmü kurularak fazla ceza tayini,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2018/3570, K. 2021/13085, 13 Nisan 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama