KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2018/3663 E., 2018/15207 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Eylül 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Tehdit
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
352 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. madde ve fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise mernis adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak,
Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanunun 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek,
merci tarafından, tebligata, Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin, sanık ...'ün yokluğunda verilen gerekçeli kararın duruşmada son bildirdiği adresi yerine doğrudan mernis adresine Tebligat Kanunu 21/2. maddesine göre tebliğe çıkarıldığı,
sanığa gerekçeli kararın yöntemine tebliğ edilebilmesi için, Tebligat Kanunu ilgili hükümler gereğince öncelikle sanığın duruşmada bildirdiği en son adresine MERNİS kaydı adresi olduğu belirtilmeksizin Tebligat Kanunun 21/1. maddesi göre normal tebligat çıkartılması, çıkartılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde ise aynı Kanunun 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adresi bilinen en son adresi kabul edilerek,
tebligata “tebligat çıkartılan adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda tebligatın Tebligat Kanunu 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek gerekçeli kararın sanık ...'e usulünce tebliğ edilmesi gerektiği,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2018/3663, K. 2018/15207, 24 Eylül 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama