Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2018/3683 K.2018/16581

Bozmaya uyularak yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1) Sanığın suçlamaları kabul etmemesi ve müştekinin aşamalarda çelişkili beyanlarda bulunması karşısında; müştekinin soruşturma aşamasındaki ifadesinde geçen Tevrat Akbulut'un tanık sıfatı ile beyanı alınmasından sonra, sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ile karar verilmesi;

2) Mahkemece, sanık hakkında tehdit suçundan TCK'nın 106/1, 43 ve 62. maddeleri uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair hüküm kurulmuş, ancak gerekçeli kararda; "toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre; sanık ile müştekinin bir süre evli kaldıktan sonra boşandıkları, boşanma sürecinde ve sonrasında, mal varlıklarının paylaşımı konusunda aralarında uyuşmazlıklar olduğu, sanığın bu uyuşmazlıklar kapsamında görüşmek için zaman zaman müştekiyi aradığı anlaşılmış ise de, bu aramalar sırasında sanık ile müştekinin tartıştığı, sanığın tehdit içeren söz söylediği hususunda müştekinin iddialarından başka delil olmadığı kanaatine varılmıştır.

Müştekinin aşamalardaki beyanlarının çelişkili olduğu, duruşmada doğrulanmadığı gibi, sanık ile aralarındaki çekişmeye ve husumete dayalı bu beyanlarının tek başına mahkumiyet için yeterli kesin ve inandırıcı nitelikte delil olarak sayılamayacağı, bu nedenle sanığın üzerine atılı tehdit suçundan beraatine dair hüküm tesisi gerektiği kanaatine varılmıştır.

Durum bu olmakla birlikte; sanık hakkında Mahkememizde yapılan önceki yargılama sonucunda atılı suçu işlediği sonucuna varılarak mahkumiyeti yönünde hüküm kurulduğu, verilen hükmün açıklanmasının geri bırakıldığı anlaşılmıştır.

CMK'nın 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun gereği olarak, sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda verilen hükmün açıklanması geri bırakıldığında, sanık denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlediği takdirde, hükmün açıklanması gereklidir. Hükmü açıklayan hakimin önceki kararda değişiklik yapma yetkisi bulunmamaktadır.

./..

.2.

Açıklanan bu nedenlerle; sanığın üzerine atılı tehdit suçundan mahkumiyetine dair önceki hüküm kanımızca yerinde değil ise de, açıklanması geri bırakılan hükümde değişiklik yapılmasına yasal imkan bulunmadığından, sorunun kanun yolu ile hallinin temini için, önceki hükmün açıklanmasına dair aşağıdaki gibi hüküm tesisi gerekmiştir." şeklindeki gerekçe ile hüküm değişitirilmemiş ise de;

5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin 7. fıkrasında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi halinde sanık hakkında mahkum olunan cezanın ertelenemeyeceği ve kısa süreli olması halinde seçenek yaptırımlara çevrilemeyeceği ve 11. fıkrasının birinci cümlesinde ise "mahkeme hükmü açıklar" düzenlemeleri yer almaktadır.

Ancak bu düzenlemelerde sadece erteleme ve seçenek yaptırımlarla ilgili karar verilemeyeceği belirtmekle beraber, sanığın beraat etmesi veya hakkında meşru müdafaa veya tahrik hükmünün uygulanması gerekirse yahut yaş küçüklüğü uygulanacaksa veyahut akıl hastalığı varsa ya da suç vasfında değişiklik söz konusuysa, ve yine 65 yaşını doldurmuş veya 18 yaşından küçük sanıkların önceden hapis cezalarına mahkumiyetleri olmaması halinde kısa süreli hapis cezalarının TCK 50/3'üncü maddelerindeki koşullar varsa seçenek yaptırımlardan birine çevirme zorunluğu, bu ve benzeri hallerde hükmün olduğu gibi açıklanması hukuka uygun olmayacaktır.

Çünkü örneklediğimiz durumlardan biri söz konusu ise hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı CMK 223. maddede sayılan hükümlerden olmadığı için kesin ve dokunulmaz hükümlerden sayılamayacaktır.

Bu itibarla hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmesinden sonra, CMK'nın 231. maddesinin 8. fıkrasında öngörülen 5 yıllık süre içerisinde kasıtlı bir suçun işlenmesi halinde, dosyanın yeniden ele alınarak, erteleme ve 65 yaşını doldurmuş ve 18 yaşını doldurmamış olan sanıklara ilişkin TCK'nın 50/3'üncü maddesindeki düzenleme hariç seçenek yaptırımlara çevirme yasağına uyularak, (5271 m; 231/7) silahların eşitliği ilkesi de gözetilerek yeniden hüküm kurulması gerekecektir.