KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2018/3827 E., 2018/16537 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Ekim 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, hakaret
- Hükümler
- Mahkumiyet, düşme
Karar Metni
284 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1-Tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;
a-02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren, 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre, uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesinin ilk cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilip, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
b-Sanığın adli sicil kaydında bulunan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleşme tarihinin, 5271 sayılı Kanunun 231/8. maddesinin yürürlüğe girme tarihi olan 28.06.2014'ten önce olması nedeniyle, CMK’nın 231. maddesinin uygulanmasına engel teşkil etmemesi ve bu nedenle sanığın kazanılmış hakkının bulunması karşısında; “...CMK'nın 231/8. maddesi gereğince...” biçimindeki yasal olmayan gerekçeyle, CMK’nın 231. maddesinin uygulanmaması,
2-Hakaret suçundan verilen düşme kararına yönelik temyiz incelemesine gelince;
Mağdurun, 11.11.2015 tarihli celsede, kovuşturulması şikayete bağlı olan hakaret suçundan sanık hakkındaki şikayetini geri aldığının anlaşılması karşısında, TCK'nın 73/4. maddesi gereğince, şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği sanıktan sorularak, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2018/3827, K. 2018/16537, 5 Ekim 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama