Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2018/41 K.2021/6991

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın aşamalarda, katılanların, kendisine ait ceviz ağaçlarının çevresinde bulunan ormana ait ağaçları kesmeleri nedeniyle katılanları uyardığını, ancak katılanların “biz keseriz, nereye şikayet edersen et” dediklerine savunması karşısında, olayın başlangıç sebebi üzerinde durularak, hakaret eylemi bakımından TCK’nın 129, tehdit eylemi bakımından da aynı Kanunun 29. maddesindeki haksız tahrik hükümlerinin sanık hakkında uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2- Sanığa yükletilen TCK'nın 125/1. maddesinde düzenlenen hakaret suçunun seçenek yaptırım içerdiği gözetilmeden, sabıkasız olan sanık hakkında gerekçe gösterilmeden hapis cezasının seçilmesi,

3- 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, aynı maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde yazılı uzun süreli hapis cezası ertelenen sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakları ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmasına yer olmadığına, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

4- Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının gözetilmesi zorunluluğu,