KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2018/4224 E., 2018/16966 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Ekim 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit,hakaret,mala zarar verme
- Hükümler
- Mahkumiyet, beraat, ceza verilmesine yer olmadığına
Karar Metni
318 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gören ve CMK'nın 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenen ve şikayetçi olup katılma isteğini belirten müşteki ...'nun isteği ilk derece mahkemesince karara bağlanmamış ise de, temyiz dilekçesinin kapsamı gözetilerek, CMK’nın 237/2. maddesi uyarınca şikayetçi ...'nun davaya katılmasına karar verilerek dosya görüşüldü:
A-Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan verilen beraat kararına yönelik temyiz incelemesinde,
Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan ...'nun temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
B- Sanıklar hakkında hakaret suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümler ve sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan hükümlere yönelik temyize gelince,
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanık ...'na isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunması, sanıklara isnat edilen hakaret suçunun ise, suç tarihi itibariyle uzlaşma önerisinin yapıldığı sırada 5271 sayılı CMK'nın 253/3-son cümlesi uyarınca uzlaşma kapsamında bulunmadığının anlaşılması ve yeni düzenleme karşısında, hakaret suçu yönünden de uzlaştırma önerisinde bulunması gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk
./..
-2-
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2018/4224, K. 2018/16966, 9 Ekim 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama