KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2018/4327 E., 2019/3703 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Mart 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, hakaret, yaralama
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
278 kelime·1 dk okuma
Bozma üzerine, Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
A-Açıklanmasına karar verilecek yeni hükmün Yargıtay incelemesine tabi olacak ve kesinleşmesi halinde infaza verilecek hüküm olacağı bu nedenle kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan, Anayasanın 141/3 ve 5271 sayılı CMK'nın 34, 230, 232, 289/1-g (1412 sayılı CMUK'nın 308/7.) maddelerine aykırı davranılarak gerekçesiz hüküm kurulması,
B-Kabule göre de ;
1-Hükmün açıklanmasına karar verilirken, daha önce hapis cezasına ilişkin mahkumiyeti bulunmayan, 65 yaşını ikmal etmiş olan sanığa verilen kısa süreli hapis cezasının, TCK'nın 50/3. maddesi gereğince seçenek yaptırımlara çevrilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,
2-Sanık ve katılanların anlatımlarından, tartışmanın katılanların bahçesinden sanığın bahçesine dökülen yapraklar nedeniyle çıktığının, daha önceden de bu nedenle tartışmalar yaşandığının anlaşılması, sanığın, olay günü yaprakların tekrar bahçesine dökülmesi nedeniyle katılanların evine uyarı için gittiğinde kendisine hakaret edildiğini savunması karşısında, olayın çıkış sebebi üzerinde durularak sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmemesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2018/4327, K. 2019/3703, 6 Mart 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama