Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2018/472 K.2018/15074

Bozma üzerine, Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanığın kişilerin huzur ve sükununu bozma eylemi ile ilgili verilen 30/12/2008 tarihli mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz talebinin, mahkemece 24/02/2009 tarihli ek kararla reddine karar verildiği, anılan kararın sanık müdafiine usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği, ancak sanık müdafiinin bu kararı temyiz etmediği, hükmün bu şekilde kesinleştiği, bu nedenle;

bozma üzerine yapılan yargılama neticesinde sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan 02/04/2014 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair verilen kararın ve sanığın denetim süresi içerisinde yeniden suç işlemesi nedeniyle 21/09/2017 tarihinde aynen açıklanan hükmün hukuki değerden yoksun olduğu anlaşıldığından tehdit suçuyla sınırlı olarak dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,