Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2018/5203 K.2019/603

Bozma üzerine Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ile gerekçe içeriğine göre ve Dairemizin 30.11.2016 tarihli ve 2014/12457 Esas, 2016/14765 Karar sayılı bozma ilamı üzerine, Yerel Mahkeme tarafından kurulan 20.03.2018 tarihli mahkumiyet hükmünün gerekçesinde, bozma ilamı öncesindeki kararın gerekçesinde yer almayan ve Dairemizin 30.11.2016 tarihli ilamına konu bozma nedenini karşılamak için yazıldığında tereddüt bulunmayan gerekçeye dayanılması karşısında, bozma sonrası kurulan hükmün, ilk hükümde yer almayan değişik gerekçeyle verilmesi nedeniyle, hukuken direnme niteliğinde bulunmayıp, yeni hüküm niteliğinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren, 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümlerinin yeniden düzenlenmesi, sanık hakkında daha önce mahkumiyet hükmü kurulup, Dairemizce de onanarak kesinleşen TCK'nın 106/1. maddesinin ilk cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunması,

hakaret suçunun ise, suç tarihi itibariyle 5271 sayılı CMK’nın 253/3-son cümlesi uyarınca tehditle birlikte işlenmesi nedeniyle uzlaşma kapsamında bulunmadığının anlaşılması ve yeni düzenleme karşısında, hakaret suçu yönünden de uzlaştırma önerisinde bulunulmasının gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, hakaret suçu yönünden uzlaştırma işlemi uygulanarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,