Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2018/5391 K.2018/17920

Bozmaya uyularak; Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanığın yokluğunda verilen kararın, cezaevinde bulunan sanığa 27/12/2017 tarihinde tebliği sırasında, karar kendisine okunup anlatılmayarak 5271 sayılı CMK'nın 35/3. maddesine aykırı davranıldığı ve cezaevi idaresince yapılan tebliğ işleminin usulüne uygun olmadığı, bu nedenle yapılan tebliğ işleminin geçersiz olduğu dikkate alınarak temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilmekle dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanığa isnat edilen suçların uzlaştırma kapsamında olan hakaret ve tehdit olduğu ve bozma sonrasında Yerel Mahkeme tarafından uzlaştırmacıya gönderildiği ancak uzlaşma sağlanamadığından yargılamaya devam edilerek sanık hakkında mahkumiyet hükümleri kurulduğu belirlenerek yapılan incelemede;

7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10. maddesine göre tebligatın, öncelikle katılanların beyan ettiği, en son adrese yapılması, bu adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilip, bu adrese tebligatın yapılması gerekir.

İncelemeye konu dosyada, uzlaştırma teklif formunun ilk olarak katılanlar ... ve ...'ın mahkemede bildirdikleri en son adrelerine tebliğe çıkarılması gerekirken, doğrudan MERNİS adreslerine tebliğe çıkarıldığı, muhtarın imzasına tebliğ işleminin yapıldığı ve bu nedenle de usulsüz olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,