Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2018/5523 K.2018/19584

Bozma üzerine, yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Dairemizin 31.05.2017 tarihli bozma kararından sonra, uzlaşma teklifini içeren davetiyenin, sanığın duruşmada belirttiği ve iade edilen mernis adresine Tebligat Kanunu'nun 21. maddesi uyarınca tebliğ edilmediği ve katılan veya vekiline ise duruşmada bildirdiği son adrese tebliğ edilmediği gözetilmeden, yerinde olmayan gerekçeyle uzlaşma hükümlerinin uygulanamadığından söz edilerek yazılı biçimde hüküm kurulması,

2-Kabule göre ise;

a-27.12.2007 tarihli ilk hükümde sanığa verilen hapis cezasının adli para cezasına çevrildiği ve hükmün sadece sanık tarafından temyiz edildiğinin anlaşılması karşısında, sanığın denetim süresinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle hükmün açıklanmasına karar verilirken, kazanılmış hak ilkesi gözetilerek sanığa verilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b-Sanığın, işyerinden ayrıldıktan sonra bazı eşyaları şirket sahibine vermediği ve şikayetçiden senedini istemesine rağmen, şikayetçinin de senedi vermediğini ve kendisini öldürmekle tehdit ettiğini savunması karşısında, olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak, sonucuna göre sanık hakkında TCK'nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,