KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2018/6076 E., 2018/21758 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Aralık 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Tehdit
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
281 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre sanığın kısıtlılığı nedeniyle kendisine vasi atanan annesi Kızhanım Sanin'e yöntemince tebligat yapılmadığı, tebligat tarihinde cezaevinde olan sanığa da usulüne uygun tebligat yapılmadığı anlaşılmakla, sanık vasisinin temyizinin süresinde olduğu kabul edilerek, dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede;
1-02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
2-Sanık ile şikayetçiler arasında uzlaşmanın sağlanamaması durumunda, sanık hakkında hüküm tarihinden sonra, .... Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesince düzenlenen 27.05.2014 tarihli sağlık kurulu raporunda “atipik psikoz" tanısının tespit olunması ve sanığın vesayet altına alındığının anlaşılması karşısında, suç tarihinde sanığın TCK'nın 32. maddesi gereğince “akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış ya da önemli ölçüde azalmış olup olmadığı” hususunda sağlık kurulu raporu alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
./..
.2.
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2018/6076, K. 2018/21758, 13 Aralık 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama