KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2018/6342 E., 2021/14002 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Mayıs 2021
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Tehdit
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
284 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi,
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 12.12.2017 tarihli, 2014/12-492 E. 2017/534 K. sayılı kararı gereğince tebliğnamede yer alan (1) nolu bozma görüşüne iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Kararın gerekçe kısmında sanık hakkında verilen 3.000 TL. adli para cezasının TCK’nın 52/4 maddesi gereğince birbirini takip eden aylarda alınmak üzere 10 eşit taksitte tahsiline karar verildiği halde, hüküm kısmında taksit aralığı gösterilmeden 24 eşit taksit halinde sanıktan tahsiline karar verilerek hükümde çelişki yaratılması,
2- Suç tarihi itibariyle adli sicil kaydında engel sabıkası bulunmayan sanık hakkında, diğer koşullar değerlendirilmeden “ daha önce kasıtlı bir suçtan mahkumiyeti bulunduğu" biçimindeki yasal olmayan gerekçeyle CMK’nın 231. maddesinin uygulanmaması,
3- 17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2018/6342, K. 2021/14002, 17 Mayıs 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama