Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2018/6432 K.2018/22044

Bozma üzerine Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre; suça sürüklenen çocuk hakkında 08/05/2018 tarihli hüküm verildikten sonra bu karar tebliğ edilmeden dosya tekrar ele alınarak 24/05/2018 tarihli ikinci hükmün verildiği ve bu son hükmün ilk hükmü de içeren ikinci karara dayanılarak temyiz edilmiş olması gözetilerek; ilk hükme yönelik yasa yollarına başvurma süresi işlerken dosyanın yeniden ele alınarak verilen 24/05/2018 tarihli kararın hukuki değerden yoksun olduğu belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma öncesi kurulan ilk hükümde hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesi ve hükmün yalnızca suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmiş olması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında bozma sonrasında TCK’nın 50/1-a maddesi uygulanmayarak kazanılmış hakkının gözetilmemesi suretiyle 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesine aykırı davranılması,