Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2018/6622 K.2021/20141

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A- Sanıklar ... ve ... hakkında müştekiler ... ve ...’e karşı tehdit ve yaralama, sanık ... hakkında müştekiler ... ve ...’e karşı tehdit, yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet, sanık ... hakkında müştekiler ... ve ...’e karşı hakaret suçlarından kurulan ceza vermekten vazgeçilmesi, sanık ... hakkında müştekiler ... ve ...’e karşı tehdit, yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet ve hakaret suçlarından kurulan ceza vermekten vazgeçilmesine dair kararların, müştekiler... ve ... tarafından temyizi bakımından; müştekiler ... ve ...’in, katılma talebinde bulunmadıkları, bu nedenle belirtilen hükümleri temyize hak ve yetkileri bulunmadığı,

sanık ... hakkında müştekiler ... ve ...’i yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet kararlarının, sanık ... tarafından temyizi bakımından ise; kararlarda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, verildikleri tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, tebliğnameye uygun olarak müştekiler ... ve ... ile sanık ...’ın TEMYİZ İSTEKLERİNİN REDDİNE,

B- Diğer hükümlerin temyizine gelince; Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Sanıklar ..., ... hakkında müştekiler ... ve ...’a karşı hakaret, sanık ... hakkında müştekiler ... ve ...’e karşı hakaret suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığına dair kararların, sanıklar ..., ... ve ... tarafından temyizi bakımından;

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik temyiz iddiaları ile başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Karşılıklı hakaret nedeniyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 223/4-c maddesi uyarınca doğrudan ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, önce mahkumiyet hükmü kurulup sonra da ceza vermekten vazgeçilmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar ..., ... ve ...’ın temyiz iddiaları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükümlerin BOZULMASINA, ancak bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir hata olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının tebliğnameye uygun olarak, hüküm fıkrasından, ceza uygulamasına ilişkin bölümlerin ve ceza vermekten vazgeçilmesine ibaresinin çıkarılarak yerine CMK’nın 223/4 maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına ibaresi eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun olan HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında diğer suçlardan kurulan mahkumiyet, düşme hükümleri ile sanık ... hakkında müştekiler ... ve ...’a karşı hakaret suçundan kurulan ceza verilmekten vazgeçilmesine dair kararlar bakımından;

a) Sanıklar ..., ... ve ...’in, mağdurlar ... ve ...’a hakaret suçundan, şikayetten vazgeçme nedeniyle verilen düşme kararları bakımından; mağdurların, kovuşturma evresinde 27/01/2015 tarihli duruşmada şikayetlerinden vazgeçmeleri karşısında, TCK'nın 73/4. maddesi uyarınca sanıkların şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmedikleri saptanarak sonucuna göre hakaret suçundan açılan davaların düşmesine karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Adli sicil kayıtlarında engel sabıkaları olmayan sanıklar ... ve ...’e hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair talepleri olup olmadığı sorulmadan ve sanık ... hakkında ileride suç işlemekten çekineceğine dair olumlu kanaat oluştuğu gerekçesiyle tehdit suçundan verilen hapis cezasının, TCK’nın 51. maddesi gereğince ertelendiği, ve her iki sanık hakkında da olumlu kanaat edinilerek TCK’nın 62. maddesi uygulandığı halde, diğer hususlar değerlendirilmeden, “talep olmadığı gibi takdiren” şeklindeki yerinde olmayan gerekçeyle CMK’nın 231.maddesinin uygulanmaması,

c) Suç tarihinde 65 yaşını bitirmiş olan engel sabıkası bulunmayan sanık ... hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının, TCK'nın 50/3. maddesindeki zorunluluk nedeniyle, aynı maddenin birinci fıkrasındaki seçenek yaptırımlardan birisine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

d) Hapis cezaları ertelenen sanık ... hakkında denetim süresinin herhangi bir yükümlülük belirlenmeden ve uzman kişi görevlendirilmeden geçirilmesine, denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde; ertelenen hapis cezasının tamamen infaz edileceği ihtarına ve denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği takdirde ertelenmiş bulunan hapis cezasının infaz edilmiş sayılacağına karar verilirken uygulama maddelerinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6 maddelerine aykırı davranılması,

e) Sanık ... hakkında düzeltilerek onanmasına karar verilen hakaret eyleminin alenen gerçekleştirildiği belirlenerek, tehdit suçu bakımından yapılan incelemede;

6545 sayılı Kanun'un 72. maddesiyle, CMK’nın 231/8. maddesinde yapılan değişikliğin suç tarihi itibariyle yürürlükte olmaması nedeniyle, CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına engel mahkumiyeti bulunmayan sanığın, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak, yeniden suç işleyip işlemeyeceği konusunda bir değerlendirme yapılıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, “sanık hakkında daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği gibi şartları oluşmadığı” şeklindeki gerekçeyle, anılan kanun maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,

f) Sanık ... hakkında tehdit eyleminden verilen mahkumiyet kararı ile, müştekiler Vedat ve ...’a karşı hakaret eylemlerinden kurulan ceza verilmekten vazgeçilmesine dair kararlar bakımından;

aa) Adli sicil kayıtlarında engel sabıkası olmayan sanık ...’e hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair talebi olup olmadığı sorulmadan, hakkında da olumlu kanaat edinilerek TCK’nın 62. maddesi uygulandığı halde, diğer hususlar değerlendirilmeden, “ talep olmadığı gibi takdiren” şeklindeki yerinde olmayan gerekçeyle CMK’nın 231. maddesinin uygulanmaması,

bb) Karşılıklı hakaret nedeniyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 223/4-c maddesi uyarınca doğrudan ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, önce mahkumiyet hükmü kurulup sonra da ceza vermekten vazgeçilmesine karar verilmesi,

cc) Tehdit suçu bakımından.

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1 maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı, TCK'nın 125/1 maddesi kapsamında hakaret suçu yönünden ise, uzlaşma önerisinin yapıldığı tarihte 5271 sayılı CMK'nın 253/3.maddesinde engel bulunduğu gözetilerek,

yeni düzenleme karşısında bu suç yönünden de uzlaşma önerisinde bulunulması gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,