Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2018/6736 K.2019/1429

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Tehdit suçu yönünden,

a-02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

b-Gerekçeli kararda sanığın katılan ...'e hitaben '' sen o parayı vermezsen senin kafanı gözünü kırarım'' şeklinde idianame kapsamında olmayan sözleri de söylediğinin kabul edildiği, hüküm fıkrasında katılan ...'e yönelik tehdit suçundan hüküm kurulduğu belirtilmesine rağmen, TCK'nın 43. maddesi uygulanırken birden fazla kişinin vücut bütünlüğüne yönelik işlediği belirtilerek çelişkili biçimde ve yetersiz gerekçeyle TCK'nın 43. maddesinin uygulanması,

2- Her iki suç yönünden, sanığın savunmasında, oğlunun katılan ...'den TV satın aldığını, katılanın TV vermediği gibi parasını da iade etmediğini, katılan ve müştekinin kendisine hakaret ettiklerini belirtmesi karşısında, olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak sanık hakkında tehdit suçu yönünde TCK'nın 29. ve hakaret suçu yönünden TCK'nın 129. maddelerinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,