Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2018/7485 K.2019/3424

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre sanığın tehdit suçunu, uzlaşmaya tabi olmayan yakıcı madde kullanarak mala zarar verme suçuyla birlikte işlediği belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10. maddesine göre tebligatın, öncelikle katılanın beyan ettiği, en son adrese yapılması, bu adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilip, bu adrese tebligatın yapılması gerekir.

İncelemeye konu dosyada, gerekçeli kararın ilk olarak ...'un mahkemede bildirdiği en son adrese tebliğe çıkarılması gerektiği gözetilmeden, doğrudan MERNİS adresi olan... Cad. No:12/1 Kapı No:1 ... beldesi Merkez /... adresine tebliğe çıkarıldığı, muhtarın imzasına tebliğ işleminin yapıldığı ve bu nedenle de usulsüz olduğu anlaşıldığından, denetim sürelerinin başlamadığı ve yeni suçun denetim süresi içerisinde işlendiğinden bahsedilemeyeceği gözetilmeden, hükmün açıklanmasına karar verilmesi,