Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2018/7754 K.2019/2110

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık hakkında tehdit ve hakaret suçlarından, TCK'nın 106/1-1. cümlesi gereğince 6 ay hapis ve aynı Kanunun 125/1. maddesi uyarınca doğrudan 1800 TL. adli para cezası uygulanarak hükümlerin açıklanmasının geri bırakıldığı ve bu kararın 26.01.2009 tarihinde kesinleştiğinin, sanığın beş yıllık deneme süresi içinde 29.05.2012 tarihinde hakaret suçunu işlemesi nedeniyle TCK'nın 125/1. maddesi uyarınca doğrudan 1740 TL. adli para cezasına hükmedildiğinin anlaşılması karşısında, açıklanması geri bırakılan hükümlerin açıklanması gerektiği gözetilmeden, sanığın deneme süresi içinde yeniden kasıtlı bir suç işlemediği gerekçesiyle CMK'nın 231/10. maddesi uyarınca kamu davalarının düşmesine karar verilmesi,