Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2018/7815 K.2018/22091

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-)Sanık ... hakkında kasten yaralama ve hakaret suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlara karşı; yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu ve itiraz merciince de bir değerlendirme yapıldığı,

Anlaşıldığından, sanık ...'nın temyiz davası isteği hakkında tebliğnameye uygun olarak bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

B-)Diğer hükümlere yönelik temyizlere gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-)Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen hükümle ile ilgili olarak;

Sanık ...'in, 14.10.2015 tarihinde süre tutum dilekçesi vermesi karşısında, temyiz isteği süresinde kabul edilerek yapılan incelemede;

a)Sanığın aşamalarda suçlamaları kabul etmemesi ve kavga olayına karışmadığını beyan etmesi, yargılama aşamasında dinlenen tanıklardan ...'nun "..Doğanbey'in koltuk değneklerini görünce geçmiş olsun demek için yanına gittim, ...Hamza ile Doğanbey ve Özgür arasında kavga olmadı" şeklinde, yine tanık ...'in yargılama aşamasında "Hamza çıktığında Mahmut'u mekanda görmedim huzurda bulunan sanıklar Doğanbey ve Özgür mekanda masada oturuyorlardı, Serdar da Hamza ile beraber kalkmıştı" şeklindeki sanık ...'ün beyanını doğrular nitelikte beyanlarda bulunmaları karşısında, müşteki Serdar ve katılan sanık ...'nın beyanlarının ne surette sanık savunmasına ve tanık beyanlarına üstün tutulduğu ayrıntılı şekilde açıklanıp tartışılmadan, yetersiz gerekçe ile mahkumiyet hükmü kurulması,

./..

-2-

b)Sanık ... hakkında müşteki .... ve katılan sanık ...'a yönelik kasten yaralama eylemini gerçekleştirdiğinden bahisle TCK'nın 86/2. maddesi uyarınca iki kez cezalandırılması istemiyle dava açılması ve hükmün değerlendirme kısmında sanık ...'ün,...,.... ile birlikte katılan sanık ...'yı kasten yaraladıkları ve .... 'ün ayrıca elleriyle vurmak suretiyle .... u da kasten yaraladığının kabul edilmesi karşısında, sanık ... hakkında tek bir kasten yaralama suçundan dolayı hüküm kurulmak suretiyle çelişki yaratılması,

c)Anayasa Mahkemesi’nin karar tarihinden sonra 24/11/2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararın ve TCK'nın 53/1-c maddesinde düzenlenen hak yoksunluğunda TCK 53/3 maddesi uyarınca Kanunda öngörülen biçimde uygulanması zorunluluğu,

2)Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen hükümle ile ilgili olarak;

a)Sanığın aşamalarda suçlamaları kabul etmemesi ve kavga olayına karışmadığını beyan etmesi, yargılama aşamasında dinlenen tanıklardan ...'nun "...... in koltuk değneklerini görünce geçmiş olsun de.... .... çıktığında Mahmut'u mekanda görmedim huzurda bulunan sanıklar ....,.... mekanda masada oturuyorlardı, ....,.... ile beraber kalkmıştı" şeklindeki sanık ...'in beyanını doğrular nitelikte beyanlarda bulunmaları karşısında, müşteki Serdar ve katılan sanık ...'nın beyanlarının ne surette sanık savunmasına ve tanık beyanlarına üstün tutulduğu ayrıntılı şekilde açıklanıp tartışılmadan, yetersiz gerekçe ile mahkumiyet hükmü kurulması,

b)Sanık ... hakkında .....Sulh Ceza Mahkemesinin 26/02/2008 tarih 2007/233 Esas 2008/189 Karar sayılı ilamı ile verilen 3 ay 22 gün hapis cezasının tekerrüre esas alınması ve söz konusu bu ilam incelendiğinde ise .... Asliye Ceza Mahkemesinin 2003/240 esas ve 2003/307 karar sayılı 20/06/2003 tarihli 1 yıl 8 ay ertelemeli hapis cezasına ilişkin hükmün tekerrüre esas alındığının anlaşılması karşısında, sanığın ikinci kez mükerrir olduğunun gözetilmemesi,

c)Anayasa Mahkemesi’nin karar tarihinden sonra 24/11/2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararın ve TCK'nın 53/1-c maddesinde düzenlenen hak yoksunluğunda TCK 53/3 maddesi uyarınca Kanunda öngörülen biçimde uygulanması zorunluluğu,

3)Katılan sanık ... hakkında tehdit ve hakaret suçlarından verilen hükümlerle ile ilgili olarak;

a)02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümlerinin yeniden düzenlenmesi, sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunması, hakaret suçunun ise, suç tarihi itibariyle 5271 sayılı CMK’nın 253/3-son cümlesi uyarınca

-3-

tehditle birlikte işlenmesi nedeniyle uzlaşma kapsamında bulunmadığının anlaşılması ve yeni düzenleme karşısında, hakaret suçu yönünden de uzlaştırma önerisinde bulunulmasının gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

b)Kabule göre de; iddianamede belirtilen şekilde katılan sanık ...'nın katılan sanık ...'a, katılan sanık ...'un da katılan sanık ...'ya hakaret ettiğinin kabulü karşısında, hakaret ve tehdit suçlarında olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak sanık hakkında tehdit suçu açısından TCK'nın 29, hakaret suçu açısından ise 129/3. maddelerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,